Luisterlichaam - Cranio Sacraal therapie

info@luisterlichaam.nl - 06 408 860 40
Maandag en dinsdag Barentszplein 2G, 1013NJ Amsterdam
Woensdag Rombout Hogerbeetsstraat 109-17, 1052VW Amsterdam

Het geschrokken lichaam

Els komt af en toe langs wanneer ze aan een behandeling toe is. Vorige week kwam Els voor een Cranio-sessie.

"Het voelt alsof ik er niet ben. Mijn lichaam doet het wel maar het is net alsof ik geen connectie met mijn lichaam heb. En ik ben heel erg moe, alsof ik op ben."

En vervolgens een verhaal over een valpartij op een boot van twee weken geleden waarbij Els al haar ledenmaten nodig had om niet in het water te vallen of verder de boot in. Dit kostte Els het uiterste van al haar spierkracht. Zie het maar eens voor je, iemand die zowel benen en armen moet gebruiken om in positie te blijven. En om vervolgens weer naar een staande positie te komen, hoe ging dat dan Els?

"Wel, met mijn rechter oog lag ik op de rand van de boot. Mijn handen op een rand en mijn voeten en schenen waren al over een plank geschaafd. Ik had op elke scheen 2 enorme bulten. Me verder laten vallen zou meer letsel opleveren. En dus bleef ik even zo stijf als een plank. Om vervolgens mijn handen stukje voor stukje te verplaatsen zodat ik uiteindelijk meer evenwicht had en weer kon staan."

Twee enorme bulten op elke scheen zeg je Els?

"Ja, maar ik dacht ik doe gewoon hetzelde wat jij doet. Mijn handen op de bulten leggen, dat werkte. Na een paar uur waren de bulten weer weg. Wel blauwkleurig en geschaaft."

Dat heb je heel goed gedaan Els.

Op de behandeltafel luisteren we samen verder naar Els lichaam en we komen erachter dat het diafragma of middenrif, een belangrijke ademhalingsspier, voelt alsof hij zich niet vrij kan bewegen. Alsof het diafragma is "bevroren". Els geeft hier het volgende aan "ik besef me heel goed dat deze val erger kon aflopen, ik heb geboft."

Samen leggen we aan het diafragma uit dat het moment van vallen voorbij is, er mag weer vrij bewogen worden. Het is niet meer nodig om het lichaam helemaal stil te houden en "hee, ik kan weer diepe teugen lucht inademen".

Zo simpel. De volgende dag krijg ik een e-mail van Els dat zij zich goed voelt.

Met dank aan Els en haar middenrif.